Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Los Indignados.

Δεύτερη μέρα που βρίσκομαι και εγώ στην πλατεία Συντάγματος για να δω, ιδίοις όμασι, τη νέα κατάσταση που συντελείται εν μέσω μιας ειρηνικής διαδήλωσης. Οι εκπλήξεις πίστεψε με, είναι πολλές.

Δεν θα μείνω σε καμία περίπτωση σε αυτά που ακούω συχνά περί πρώτης ειρηνικής διαδήλωσης κτλ. Το να διαδηλώνεις ειρηνικά είναι πολιτισμός - εάν δεν είσαι σε θέση να το κάνεις, τότε πραγματικά δεν είσαι κατάλληλος για να διαδηλώσεις. Είσαι ένα με το κράτος την τρομοκρατία των εξουσιών που πανικοβάλλουν, στοχεύοντας σε άτομα σαν και εσένα - θερμόαιμα και προγραμματισμένα σε συνθήκες αριστερού και δεξιού όχλου - προκειμένου να περάσουν το δικό τους. Έτσι μια διαδήλωση καταλήγει σε πανηγύρι βίας και λαϊκισμού, με την βία να πρωταγωνιστεί στο δρόμο και τον λαϊκισμό στα Μέσα, προτρέποντας το κόσμο να αποφεύγει τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Είναι ένα πρώιμο είδος πάλης των τάξεων που βολεύει - για διάφορους λόγους - τους εξουσιάζοντες πολιτικούς και λαϊκιστές.

Η πρώτη μου φορά στην πλατεία με βρήκε απροετοίμαστο, καθώς την προηγούμενη μέρα και λίγο πριν ανακοινωθεί η αντίδραση έγραφα εδώ για την βολεμένη μπροστά σε ένα καναπέ, μαλθακή κοινωνία που έβλεπα γύρω μου.

Οπότε η πρώτη έκπληξη είναι και η μάλλον αναμενόμενη. Η Ελληνική κοινωνία έχει αποδείξει μέχρι στιγμής πως είναι μια κοινωνία του πυροτεχνήματος. Κάνει μπαμ, αστράφτει στον ουρανό, για να καταλήξει σκόνη χαμένη στον αέρα. Είδα αλλαγή πριν καιρό, με τους Atenistas - όπου πολλοί πίστευαν πως θα τελειώσει γρήγορα το τζέρτζελο, όπως ακριβώς ξεκίνησε. Η συνέχεια όμως τους έβγαλε μάλλον ψεύτες.. Οι Atenistas γίνονται περισσότερο δυνατοί, ικανοί να διεκδικήσουν, να αλλάξουν και να χρωματίσουν το άλλοτε γκρίζο προφίλ της πόλης μας. Σε αυτούς που λένε λοιπόν πως οι Αγανακτισμένοι είναι κάτι παρόμοιο, τους επισυνάπτω τα νούμερα. 40.000 την πρώτη μέρα - πάνω από 200.000 εχθές βράδυ.

Ο όχλος είναι όμως εύπλαστος και πολλές φορές υπακούει στην ψυχολογία της μάζας. Μπορείς εύκολα να τον ορίσεις και να τον φανατίσεις, εφόσον έχεις λέγειν, κύρος και εξουσία. Στο συγκεκριμένο όχλο που ο χαρακτήρας του είναι απρόσωπος, η χειραφέτηση είναι δύσκολη. Η ιδεολογία και ο λόγος ύπαρξης είναι διαφορετικός. Οπότε είναι δύσκολο να σε πλησιάσω, να σε οργανώσω και να σε περιορίσω, όταν ο διπλανός σου είναι διαφορετικός από εσένα, όταν όλοι γύρω σου είναι διαφορετικοί από εσένα.


Η κοινωνική αλλαγή, μας κάνει περισσότερο εξωστρεφείς, λιγότερο δογματικούς και ανεκτικούς. Μπορεί να μην καταφέρει να αλλάξει την πολιτική σκηνή και τον τρόπο που ασκείται. Θα αλλάξει όμως εσένα, εμένα και όλους εμάς που τους επιλέγουμε.
Τα social media μπορούν να γίνουν μοχλός επανάστασης και είναι κάτι που οι δημιουργοί τους δεν σκέφτηκαν, ως φαίνεται. Δεν περιμένω θεϊκές προτάσεις - ο κόσμος που κατεβαίνει στις πλατείες δεν είναι ούτε Πολιτικοί Επιστήμονες ούτε - θέλω να ελπίζω - ομαδικά πολιτικοποιημένοι.
Προτιμώ να συνεχίσει ως είναι, δυνατά και απρόσωπα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...